Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Πρώτη φορά στην Ιστορία θα γεννηθούν Έλληνες Σκλάβοι από κούνια...



Του Γιάννη Κουντουρογιάννη

Πρώτη φορά στην Ιστορία θα γεννηθούν Έλληνες Σκλάβοι από κούνια...
Παρέλασε μια ξέκωλη και αναπτερώθηκε το εθνικό μας ταμπεραμέντο... Παραληρήσαμε οι περισσότεροι σύγκορμοι και ανάδελφοι... Κατουρηθήκαμε πάνω σας από ακράτεια...

Λες και δεν έχουμε ξαναδεί κώλο μέσα σε κολάν πάνω σε γόβα στιλέτο..
Μόνο που τα είδαμε όλα αυτά για πρώτη φορά δίπλα στα παιδιά μας... σε ώρα εθνικής εορτής και μας εξίταρε η φάση...
Έτσι θα μας πάρουν όχι μόνο τα σπίτια και τις δουλειές, αλλά και τα παιδιά μας...
Για ένα πήδημα δια γυμνού οφθαλμού και εξ αποστάσεως μόνο.., θα τα τους τα δώσουμε εκούσια σχεδόν όλα.
Μας ξέρουν τόσο καλά αυτοί που μας κυβερνάνε και μας παίζουν στα δάχτυλα...

Δεν λυπάμαι. Μόνο που νιώθω ντροπή, επειδή άθελα μου ζω ανάμεσα σας.
Όχι πως είμαι καλύτερος σας, όχι πως δεν έχω τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια γούστα που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι...
Μα νιώθω ντροπή επειδή κάθε φορά που έχω ανάγκη να ονειρευτώ, πρέπει υποχρεωτικά να ρίξω μια κλεφτή ματιά στην ιστορία των προγόνων μου και στις φωτογραφίες άλλων περασμένων εποχών...
Τα δικά μου φωτογραφικά αρχεία είναι πλούσια μόνο σε εξαιρετικές και σπάνιες Ανούσιες Στιγμές..., οι δικές μου κατακτήσεις αφορούν μόνο κάτι κύπελλα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και κάτι βαρύγδουπες ομιλίες για την επιτυχή τέλεση μιας Ολυμπιάδας, που αργότερα μου είπαν πως με κατέστρεψε οικονομικά...
Πρώτη φορά στην Ιστορία θα γεννηθούν Έλληνες Σκλάβοι από κούνια...

Οι δικοί μου αγώνες περιορίζονται σε κάτι 3ωρες αγωνιστικές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος ανάμεσα σε κινητούς πάγκους με βρώμικα..., έξω αλλά και μέσα στη Βουλή, προσμένοντας την ώρα που θα μου κάνουν ντου για να με διαλύσουν τα αδέλφια μου, οι υπηρετούντες στα ΜΑΤ, για να φωνάξω και να φτιαχτώ "Μπάτσοι- Γουρούνια- Δολοφόνοι "..., μετά να σηκωθώ και να φύγω τρέχοντας για το σπίτι.., μπας και προλάβω το ματς ή το dancing with the stars..., συμμετέχοντας στους φιλανθρωπικούς σκοπούς τους...
Άλλους Αγώνες δεν έχω...


Κάποτε κλείστηκα και στο Πολυτεχνείο για να γκρεμιστεί μια χούντα...
Κι όταν την γκρέμισα, με τα ίδια μου τα χέρια έφτιαξα, ψηφίζοντας για χρόνια, μια άλλη χούντα ανελέητη και ξενόδουλη...
Για να μου προσφέρει λύση ζωής διορίζοντας με στο Δημόσιο!
Μετά μου είπαν πως ο διορισμός μου αυτός κατέστρεψε ακόμα περισσότερο την οικονομία της πατρίδας...

Αυτός είναι ο Αγών μου...ως μέλους του Έθνους μου στα δικά μου τα χρόνια.
Ίδιος με τον Δικό σου!

Μετά φρόντισα αποκλειστικά και μόνο για το σαρκίο μου.., μπήκα στο Euro κι έγινα Σλάβος του...
Εδώ και χρόνια το υπηρετώ πιστά σαν ορκισμένος Δούλος...
Φυσικά δυο φορές το χρόνο πηγαίνω και στην παρέλαση...
Όμως τώρα πια πηγαίνω από απόσταση... Μην τύχει κι άθελα μου ενοχλήσω τα Αφεντικά μου...
Κι έτσι μ' αρέσει τώρα πια.., που μπορώ ακόμα να βλέπω ολοζώντανα μπροστά στα μάτια μου τα ξέκωλα μέσα σε κολάν, πάνω σε γόβες στιλέτο να δίνουν το βήμα στα ευνουχισμένα ήδη παιδιά μου...

Κι όταν δυσκολεύομαι κάπως ...την Ιστορία μου την βγάζω στο σφυρί μόνο και μόνο για ν' αποφύγω την εκδοχή του να προσφέρω τη ζωή μου στο όνομα της Λευτεριάς μου...
Την ζωούλα μου...
Να ζήσω ήσυχα , αυτό μονάχα μου μάθανε να θέλω μέχρι να πεθάνω...
Να ζήσω ήσυχα και να 'χω ξέκωλα παντού για να ξεχνώ πως κάποτε ήμουν λεύτερος και περήφανος...

Κι όταν καμιά φορά ξυπνώ από τον λήθαργο, τελώντας το έγκλημα της Σκέψης..,φωνάζω πως δεν ανέχομαι να γίνομαι λάτρης και οπαδός μιας ηδονής που μου γαμάει* την Πατρίδα...

Μετά όμως και πάλι με τις ονειρώξεις μου αγκαλιά κοιμάμαι, βλέποντας ξέκωλα μέσα σε κολάν, πάνω σε γόβες στιλέτο...

Κι έτσι με τις ονειρώξεις μας για σφαίρες πυροβολούμε εξ επαφής το είναι και το μέλλον μας...

Εδώ και χρόνια τώρα σαν μέτοικος να ζεις στη ίδια την Πατρίδα σου.., διδάσκοντας στα παιδιά σου της Σκλαβιάς τον τρόπο.

Πρώτη φορά στην Ιστορία θα γεννηθούν Έλληνες Σκλάβοι από κούνια...


* Ίσως να ήταν κόσμιο να αποφύγω την δημόσια χρήση αυτού του ρήματος, μα να με συμπαθάτε που ποτέ μου δεν κατάφερα να κρύψω πίσω από νόθες λέξεις ότι κι όσα νιώθω.

e-nemesis.eu

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Ηλιακός φούρνος made in Haidari!


Ξεδιπλώνεις το πανάλαφρο και πάμφθηνο φουρνάκι σου στο μπαλκόνι, το στρέφεις στον ήλιο, βάζεις τα γεμιστά σου και φεύγεις για δουλειά. Το μεσημέρι που επιστρέφεις βγάζεις από τη γάστρα το φαγητό σου, αχνιστό και λαχταριστό, και -το κυριότερο- ψημένο από τον ελληνικό ήλιο. Είναι αυτό που θα μπορούσαμε πολύ εύστοχα να ονομάσουμε "σιγανομαγείρεμα με μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα"! Κι αν γνωρίζεις ότι όλα αυτά αναπτύσσονται από μια ομάδα Χαϊδαριωτών, που ερεύνησαν, ανέπτυξαν και θα παράγουν τον φούρνο, και μάλιστα με έναν απόλυτα συνεργατικό τρόπο, τότε αισθάνεσαι ακόμη καλύτερα. Γιατί, επιτέλους, κάτι δουλεύει παραγωγικά σ' αυτό τον τόπο. Αρκετά πια με τη γκρίνια...

Ο Θανάσης, ο Θοδωρής, ο Γιάννης, η Ελένη, τέσσερα από τα μέλη της ομάδας, μπροστά στον ηλιακό φούρνο που μελετούν και βελτιώνουν εδώ και έξι μήνες. Είναι έτοιμοι πια για την παραγωγή του.  


Εναλλακτικά και παραγωγικά

Συνάντησα τους ανθρώπους της κολεκτίβας "Αυτάρκεια" την ώρα που δοκίμαζαν την κατασκευή του φούρνου τους, σε ένα σπίτι ενός μέλους τους, στο Δάσος. Ο προσδιορισμός "κολεκτίβα" σίγουρα αιφνιδιάζει μερικούς. Όμως αποδίδει τον τρόπο εργασίας των μελών, που πειραματίζονται όχι μόνο στον φούρνο, αλλά και σε μια εναλλακτική, ισότιμη σχέση παραγωγής, όπου τα μέσα της θα ανήκουν στους ίδιους τους εργαζόμενους. Θέλουν τον αξιοπρεπή βιοπορισμό τους, χωρίς την επιδίωξη του διαρκούς πολλαπλασιασμού του κέρδους σε βάρος του καταναλωτή. Είναι η δική τους απάντηση στην ανεργία, που τους χτύπησε αλλά δεν τους τσάκισε. Αντίθετα τους έστρεψε σε δημιουργική δράση, που τους δίνει διέξοδο και χαρά στη ζωή τους. 

Όσο για την επωνυμία "Αυτάρκεια", αποδίδει τον κεντρικό στόχο των ανθρώπων που την απαρτίζουν: Κάλυψη των βασικών αναγκών κάθε νοικοκυριού με υποδομές μικρής, ανθρώπινης κλίμακας, για μαγείρεμα, θέρμανση, δροσισμό, επικοινωνία κτλ., χωρίς τερατώδη κεντρικά δίκτυα ενέργειας και υπέρογκα έξοδα, αλλά με τοπική παραγωγή ενέργειας, φιλική στο περιβάλλον. Κι αν σε κάποιον αυτά φαντάζουν ουτοπικά, η απάντηση έρχεται μέσα από ένα ευωδιαστό καρβέλι ψωμί, ψημένο άκοπα και ανέξοδα, στην ταράτσα του... 



Ζούμε σε μια χώρα με 300 μέρες το χρόνο ηλιοφάνεια, λένε οι συνομιλητές μας. Γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε στην πράξη, και μάλιστα με πάμφθηνες διατάξεις; Η μείωση ρύπων, η μείωση του κόστους μαγειρέματος και του λογαριασμού της ΔΕΗ είναι χειροπιαστά γεγονότα. Δευτερογενώς, αν αυτός τρόπος μαγειρέματος γενικευτεί, αλλάζει το ενεργειακό αποτύπωμα όχι μόνο της ελληνικής οικογένειας, αλλά και συνολικά της χώρας. 

Αν είναι τόσο καλό, γιατί δεν είναι διαδεδομένο; Γιατί, απλά, ο κόσμος δεν το γνωρίζει, απαντούν οι εμπνευστές του εγχειρήματος. Υπάρχουν χώρες όπου οι ηλιακοί φούρνοι χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα, όμως εκεί οι κυβερνήσεις προσανατολίζουν κεντρικά τους πολίτες σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. 

Έτοιμοι για την παραγωγή  

Τα μέλη της ομάδας "Αυτάρκεια" γνωρίστηκαν στον κοινωνικό χώρο αλληλεγγύης "Ιστός". Αυτή τη στιγμή δραστηριοποιούνται 10 άτομα, τα μισά από τα οποία είναι Χαϊδαριώτες. Αναζητούν την κατάλληλη για τη φιλοσοφία τους νομική σύσταση συνεργατικής επιχείρησης (προσανατολίζονται σε κάποιας μορφής Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση), ώστε να προχωρήσουν στην παραγωγή του φούρνου τους.

Ήδη τον έχουν παρουσιάσει σε εκθέσεις, όπου έχουν αποσπάσει κολακευτικά σχόλια, αλλά και τις πρώτες παραγγελίες! Δεν έχουν σκοπό να τον διαθέσουν μέσα από το τυπικό εμπορικό δίκτυο (σούπερ μάρκετ κτλ.), διότι θέλουν να κρατήσουν την τιμή διάθεσης χαμηλά, στα 40 ευρώ, μαζί με τη γάστρα, ώστε το κόστος να αποσβένεται πολύ γρήγορα. Γι' αυτό αναζητούν και εναλλακτικό δίκτυο διάθεσης.  

Ο φούρνος ψήνει σε μια ταράτσα στην πόλη μας.

Slow cooking, slow food

Ο ηλιακός φούρνος της "Αυτάρκειας" αποτελεί την επιτομή του απλού και φτηνού, χρήσιμου και χρηστικού, σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα. Είναι ένας ανοιχτού τύπου φούρνος, που χρησιμοποιεί μικρά ηλιακά πάνελ κατασκευασμένα από κόντρα πλακέ θαλάσσης, επενδεδυμένα με φύλλο αλουμινίου. Με κατάλληλη διάταξη των κατόπτρων η ηλιακή ακτινοβολία συγκεντρώνεται στο κέντρο, όπου τοποθετείται μια μικρή (προς το παρόν) γάστρα που χωράει ένα κιλό τροφής. Η γάστρα μπαίνει μέσα σε μια κοινή σακούλα ψησίματος. Το συνολικό βάρος του φούρνου δεν ξεπερνάει το 1,5 κιλό (!) και όταν μαζεύεται χωράει σε μια σακούλα σούπερ μάρκετ. Όλα τα υλικά είναι 100% ανακυκλώσιμα. Ακόμα, αν κάτι χαλάσει, αντικαθίσταται πανεύκολα από τον ίδιο τον χρήστη.   

Το απλό σύστημα πετυχαίνει στον ήλιο θερμοκρασίες μεταξύ 130 - 150 βαθμών Κελσίου, ανάλογα με την εποχή (η μέγιστη που έχει καταγραφεί είναι 160 βαθμοί, το καλοκαίρι). Αυτό σημαίνει ότι το φαγητό θα αργήσει να ψηθεί, σε σχέση με τον ηλεκτρικό φούρνο, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό, τη στιγμή που πολλές νοικοκυρές εκθειάζουν τις αρετές του σιγανομαγειρέματος. Εξάλλου, κοντά στη μόδα του slow food, μπορούμε να υιοθετήσουμε και τη μόδα του slow cooking, με όλες τις αρετές της: στον ηλιακό φούρνο το φαγητό δεν καίγεται ποτέ ούτε στεγνώνει, γιατί είναι αεροστεγώς κλεισμένο στην ειδική σακούλα και κρατάει όλα τα υγρά του, χωρίς ποτέ να ξεραίνεται. Κίνδυνος δεν υπάρχει κανένας, καθώς η θερμοκρασία παστερίωσης της τροφής, δηλαδή οι 70 περίπου βαθμοί Κελσίου, επιτυγχάνονται σε λίγα λεπτά. Συνυπολογίστε ότι τα πάνελ δεν καίνε, οπότε δεν υπάρχει φόβος ατυχήματος, αν τοποθετήσουμε τον φούρνο να ψήσει σε μπαλκόνι, κήπο κτλ.

Αν λοιπόν βάλεις το φαγητό σου στις ώρες αποδοτικής ηλιακής ακτινοβολίας, δηλαδή 10 - 2 το πρωί, με νότιο προσανατολισμό, γυρίζεις και το βρίσκεις έτοιμο. Τα μέλη τής ομάδας δοκιμάζουν τον φούρνο εδώ και έξι μήνες και έχουν ψήσει με επιτυχία όλα τα είδη κρεάτων, ψάρι, γεμιστά ρεβίθια, γίγαντες κ.ά. Πειραματικά την έχουν χρησιμοποιήσει σε κάμπινγκ και πικ νικ, με... λαχταριστά αποτελέσματα, όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες.


Ο ηλιακός φούρνος είναι η αρχή

Την ώρα αυτή αναπτύσσουν μια απλή γραμμή παραγωγής του φούρνου, ώστε να είναι έτοιμοι για να την διαθέσουν στην αγορά στις αρχές του 2014. Παράλληλα σκέφτονται να αναπτύξουν και άλλες απλές ενεργειακές λύσεις, όπως για θέρμανση, φορτιστές κτλ., πάντα με στόχο την αυτάρκεια και με  την ίδια περιβαλλοντική και καταναλωτική ηθική.

Τρία φουρνάκια ετοιμάζουν το φαγητό σε κάμπινγκ, ενώ η παρέα είναι στη θάλασσα για μπάνιο.


   

Μενέλαος Χρόνης (γεια σου συμμαθητή από το μεγάλο σχολείο του Παπιομυτη)
Αναρτήθηκε από ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Καλημέρα με αγάπη!



Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Lou Reed, ο βελούδινος ηγέτης και πρωτοπόρος του Rock, νεκρός στο 71 !


Η αμερικανική μουσική σκηνή και όχι μόνο θρηνεί από σήμερα το χαμό ενός από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες που έβγαλαν ποτέ οι ΗΠΑ, καθώς ο σπουδαίος Λου Ριωτ άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 71 ετών.
Η αιτία θανάτου παραμένει άγνωστη, ωστόσο, ο δημοφιλής μουσικός αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν σε νοσοκομείο, όπου τον Μάιο υπεβλήθη σε μεταμόσχευση ήπατος.
Γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1942 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από οικογένεια Εβραίων ο Λιούις Αλεν Ραμπίνοβιτς (ο ίδιος δήλωνε ότι το επώνυμό του είναι Φέρμπανκ) έδειξε από νωρίς την κλίση του προς τη μουσική.
Σε νεαρή ηλικία άρχισε να παίζει κιθάρα και να συμμετάσχει σε σχολικές μπάντες παίζοντας ροκ, ενώ έκανε την πρώτη του ηχογράφηση με το συγκρότημα The Shades σε blues φόρμες.
Επειτα από διάφορους πειραματισμούς δημιουργεί, το 1965, με τον έτερο τεράστιο μουσικό, τον Τζον Κέιλ, το συγκρότημα The Primitives το οποίο θα μετονομαστεί σύντομα σε The Velvet Underground και θα αρχίσει να προκαλεί αίσθηση στην underground σκηνή της Νέας Υόρκης.
Οι Velvet Underground μπορεί να μην έκαναν ιδιαίτερα εμπορική επιτυχία εκείνη την περίοδο, ωστόσο, αναγνωρίζονται πλέον ως μια από τις πιο σημαντικές και επιδραστικές μπάντες της αμερικανικής μουσικής.
Τραγούδια ύμνοι όπως τα «Heroin», «I'm waiting for my man» και «Venus in furs» θεωρούνται μερικά από τα κορυφαία των 60'ς και όχι μόνο.
Ο παράγοντας Αντι Γουόρχολ
Η συνάντησή τους με τον εκκεντρικό, αλλά εξαιρετικά ταλαντούχο Αντι Γουόρχολ, ήταν καθοριστική καθώς μαζί δημιούργησαν ένα ιδιότροπο αισθητικό πρότζεκτ, ενώ ο Γουόρχολ ήταν εκείνος που διοργάνωνε τις περιοδείες του γκρουπ σε όλες τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Ο Γουόρχολ επέμεινε στην προσθήκη ενός ακόμη μέλους, της Γερμανίδας πρώην μοντέλου Νίκο[1]. Η αντίρρηση του Ριντ και των υπολοίπων καταγράφηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Velvet Underground and Nico το 1967. Αναφέρεται επίσης ότι συχνά στις συναυλίες ο Ριντ και ο Κέιλ έπαιζαν σκόπιμα πάνω από τη φωνή της Νίκο, ή χαμήλωναν την ένταση του καναλιού της την ώρα που τραγουδούσε.
Παρ΄όλα αυτά η Nico συμμετείχε σε μερικά από τα πιο εμβληματικά τους έργα.
Σόλο καριέρα και προβλήματα
Το 1970 ο Λου Ριντ αποφάσισε να αποχωρήσει από το συγκρότημα και να ακολουθήσει προσωπική καριέρα, ενώ, παράλληλα, μετακόμισε στο Λονδίνο όπου και γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με τον Ντέιβιντ Μπάουι.
Στις προσωπικές του δουλειές ο Ριντ υπήρξε περισσότερο επιτυχημένος απότι με τους Velvet Underground ενώ η φήμη του αυξανόταν όσο αν αγνωρίζόταν το μεγαλείο της πρώην μπάντας του.
Επιτυχίες όπως τα «Perfect Day» και «Take a walk on the wild side» θεωρούνται πλέον κλασικά κομμάτια.
Παράλληλα με τη μεγάλη του καριέρα ο Λου Ριντ πάλευε και με τους προσωπικούς του δαίμονες και την εξάρτησή του από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά θέματα με τα οποία ασχολήθηκε διεξοδικά σε πολλούς από τους στίχους του.
Συνεργάστηκε με τους περισσότερους από τους «μεγάλους» εκπρόσωπους της αμερικανικής μουσικής σκηνής, ενώ έφθασε ακόμη και να κυκλοφορήσει δίσκο μαζί με τους θρύλους του χέβι μέταλ Metallica.


Πηγή: http://www.iefimerida.gr/node/127967#ixzz2ix9e0i9g

Mple - Fovamai

Μην κλαίτε! Δεν είναι ξερόβραχος!


Μια ιστορία για τον φόβο.
Την άνοιξη του 1947, ενώ η σύγκρουση μεταξύ εθνικιστών και των κομμουνιστών στα βουνά της βόρειας Ελλάδας είχε εξελιχτεί σε σκληρό εμφύλιο πόλεμο που φαινόταν ότι θα διαρκούσε πολύ, η εθνικιστική κυβέρνηση της Αθήνας, θέλοντας να εμποδίσει την ανάπτυξη κινημάτων στις πόλεις, διέταξε τη σύλληψη χιλιάδων υποστηρικτών της Αριστεράς και τη μεταφορά τους σε απομονωμένα, δυσπρόσιτα νησιά του Αιγαίου.
Συλλήψεις και εκτοπισμοί γίνονταν και στο προηγούμενο διάστημα, όμως αυτήν τη φορά η επιχείρηση εκτελέστηκε μαζικά. Μια νύχτα εκείνης της άνοιξης η αστυνομία άρπαξε μέσα από τα σπίτια τους πολλές εκατοντάδες πολίτες της εργατικής και της μεσαίας τάξης. Πολλοί χωρίς αποσκευές, άλλοι ακόμα με τις πυτζάμες, σωριάστηκαν σε φορτηγά και οδηγήθηκαν στον Πειραιά όπου τους περίμεναν πλοία έτοιμα να σαλπάρουν.
Ένας από αυτούς ήταν ο θείος μου.
Ανεβαίνοντας τη σκάλα του καραβιού ρώτησε ένα ναύτη
- Που πάει το πλοίο;
- Δε θα το ξέρεις το μέρος. Πάμε Ικαρία.
Ο καλός θείος, σαν παλιός πρόσφυγας που ήταν, γνώριζε αρκετά ώστε να μην αφήσει να του φύγει κουβέντα. Έψαξε και βρήκε αμέσως ένα ήσυχο μέρος στο κατάστρωμα, έβγαλε απ’ τη τσέπη του και πέταξε στη θάλασσα τη ταυτότητά του. Ήταν προπολεμική κι έγραφε τόπο διαμονής “Ικαρία”. Ξέροντας ότι ποτέ δεν εξόριζαν κάποιον στην ίδια του την πατρίδα, ήταν βέβαιος ότι αν τον ανακάλυπταν θα τον μετέφεραν αμέσως σε πλοίο για άλλο νησί.

Μόλις που πρόλαβε. Σε λίγο ήρθαν για έλεγχο οι χωροφύλακες που θα συνόδευαν τους κρατούμενους.
- Που είναι η ταυτότητά σου;
- Δεν πρόλαβα να την πάρω μαζί μου.
- Πως σε λένε;
- Αγγελίδη, απάντησε σκαρώνοντας επιτόπου επίθετο από το μικρό όνομα της μητέρας του.
- Από που είσαι;
- Από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας.
- Α, Τουρκόσπορε, βρωμοπρόσφυγα! Κάτσε φρόνιμα μη σε πετάξουμε στη θάλασσα! είπαν κι έφυγαν.
Σ’ εκείνο το καράβι, ο θείος πρέπει να ήταν ο μόνος χαρούμενος επιβάτης. Θα ξανάβλεπε τη Νικαριά μετά από πολλά χρόνια που οι επικοινωνίες είχαν διακοπεί. Μόνο όταν πάτησε το πόδι του στο νησί κατάλαβε ότι υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα. Όταν ζούσε εκεί αλλά κι αργότερα που πήγαινε σαν επισκέπτης, ήταν πολύ κοινωνικός και γλεντζές, πολύ δημοφιλής σε άντρες και γυναίκες. Τώρα λοιπόν οι παλιοί φίλοι τον αναγνώριζαν ανάμεσα στους εξόριστους και, χωρίς να δίνουν καμία σημασία στους χωροφύλακες και στο οφθαλμοφανές γεγονός ότι ο θείος ήταν αιχμάλωτος, τον χαιρετούσαν μεγαλόφωνα και θερμά
- Ε, εδώ είσαι; Καλωσόρισες! Τι κάνεις; Τι χαμπάρια;
Όταν γινόταν αυτό, ο καημένος ο θείος γύριζε το κεφάλι και παρίστανε ότι δεν μιλούσαν σ’ εκείνον. Μόνο στον καλύτερο φίλο του που επέμενε, είπε
- Σε παρακαλώ, σταμάτα να με φωνάζεις. Με περνάς για κάποιον άλλο. Εμένα με λένε Αγγελίδη.
Ο φίλος που, εννοείται, γνώριζε το μικρό όνομα της μητέρας του θείου, μπήκε επιτέλους στο νόημα. Του είπε τότε με δυνατή φωνή (για ν’ ακούνε κι οι χωροφύλακες)
- Ω με συγχωρείς. Ήμαστε πολύ μοναχικά εδώ. Ήταν πόλεμος και πεθυμήσαμε πολύ τους παλιούς φίλους. Όταν βλέπουμε ξένους, καμιά φορά τους περνάμε για ‘κείνους. Με συγχωρείς”.
Κι έτρεξε να πει και στους άλλους το μυστικό. Ο φίλος τους ήταν εξόριστος, έκρυβε το όνομά του κι έπρεπε να κάνουν πως δεν τον ξέρουν.
Ο θείος πέρασε καλά στην Ικαρία γιατί είχε μια ξεκάθαρη αποστολή. Επειδή γνώριζε πρόσωπα και πράγματα, έγινε ο κρυφός σύνδεσμος ανάμεσα στους συντρόφους του και στους Καριώτες. Απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη και των δύο πλευρών, μεσολαβούσε ώστε να λύνονται πολλά πρακτικά ζητήματα. Αλλά το κυριότερο που έκανε ήταν ότι βοήθησε τόσο τους εξόριστους, όσο και τους Καριώτες στο θέμα του φόβου. Τους μεν πρώτους να ξεπεράσουν τον φόβο για την αβέβαιη μοίρα τους, δίνοντάς τους να καταλάβουν ότι η Ικαρία είναι ένα μεγάλο κατοικημένο νησί όπου οι άνθρωποι τους βλέπουν με συμπάθεια, και ότι γι’ αυτόν το λόγο θα ήταν πολύ δύσκολο για τις αρχές να προβούν σε ομαδικές εκτελέσεις και βασανιστήρια. Τους δε δεύτερους, να αντισταθούν στην προπαγάνδα ότι οι εξόριστοι ήταν “μιάσματα” -“τέρατα που αρπάζουν μωρά και τα τρώνε”.
Πίσω στον χρόνο, πίσω στον Πειραιά…
Την ώρα που οι εξόριστοι επιβιβάζονταν στα βαπόρια, πλήθος από οικογένειες μαζεύονταν στις αποβάθρες.
- Που τους πάτε; Που πάτε τους άντρες μας; φώναζαν κι έκλαιγαν.
Αντί για απάντηση οι αστυνομικοί παρατάχτηκαν και σήκωσαν τα όπλα τους. Το πλήθος σώπασε.
Ακούστηκε το πρώτο σφύριγμα για αναχώρηση. Κάποιοι καθυστερημένοι ναύτες προσπαθούσαν με κόπο να διασχίσουν το πλήθος για να φτάσουν στα πλοία. Οι γυναίκες τους τραβούσαν από τα σακάκια, έπεφταν πάνω τους και τους ρωτούσαν
- Που πάει το καράβι σου; Που πάτε;
- Σ’ ένα νησί εκεί πέρα. Στην Ικαρία, είπε ένας κι έτρεξε στο καράβι του.
Η είδηση διαδόθηκε σαν τη φωτιά στα ξερά χόρτα.
- Που είναι η Ικαρία; Τι είναι η Ικαρία;”
(Εδώ ο αναγνώστης πρέπει να γνωρίζει ότι την εποχή εκείνη τα μικρότερα νησιά του Αιγαίου ήταν σχεδόν άγνωστα στον πολύ κόσμο. Τα Δωδεκάνησα μόλις είχαν ενωθεί με την Ελλάδα, κι ενώ ίσως πολλοί ήξεραν τη Λέσβο, τη Χίο ή τη Σάμο, ωστόσο νησιά όπως η Λήμνος, ο Άγιος Ευστράτιος, η Αμοργός, η Φολέγανδρος, η Ικαρία, για το συλλογικό συνειδητό, όπως θα λέγαμε σήμερα, απλά “δεν υπήρχαν”.)
- Ποιος έχει ακουστά αυτό το μέρος. Θα ‘ναι κανένας βράχος, κάποιος είπε.
- Σίγουρα κάνας βράχος καταμεσής στο πέλαγος, συμπλήρωσε άλλος.
Όσοι ήταν γύρω τους και τους άκουσαν, ανατρίχιασαν. Δεν είχαν περάσει πολλά χρόνια απ’ τον πόλεμο κι όλοι θυμόνταν τις θηριωδίες των Γερμανών στη διάρκεια της κατοχής. Και τώρα πάλι όπως και τότε ίδια ήταν η βιαιότητα των συλλήψεων, ίδιος ο τρόμος, ίδια κι η αδικία κι ο παραλογισμός. Ήταν ζήτημα δευτερολέπτων για τις πιο ηλικιωμένες γυναίκες, μανάδες, να κάνουν τον συσχετισμό.
- Θα πετάξουν τα παιδιά μας σ’ ένα ξερόβραχο και θα τα παρατήσουν! Και καθώς είναι πολλοί και ο βράχος θα είναι μικρός, δεν θα έχουν χώρο να σταθούν. Θα σπρώχνονται, θα κουράζονται, θα πέφτουν ένας-ένας στη θάλασσα και θα πνίγονται!
Τα νέα αυτή τη φορά κυκλοφόρησαν ακόμα πιο γρήγορα. Οι γυναίκες βαριαναστέναξαν και άρχισαν να ουρλιάζουν
- Όχι! Όχι! Κατεβάστε τους! Φέρτε τους πίσω!
Κάποιες λιποθύμησαν ενώ οι πιο τολμηρές έκαναν μερικά βήματα προς τους αστυνομικούς (1).
Και τότε ξαφνικά ακούστηκε μια δυνατή γυναικεία φωνή:
- Μην κλαίτε! Δεν είναι ξερόβραχος!
Ήταν μια Καριωτίνα. Είχε κατέβει στο λιμάνι μήπως δει γνωστά πρόσωπα πάνω στα καράβια, μήπως μπορέσει να τους χαιρετίσει. Κι ενώ έψαχνε με τα μάτια τα καταστρώματα, μια γνωστή της πιο δίπλα, μεγαλύτερή της γυναίκα, αρπάχτηκε πάνω της φωνάζοντας
- Θα τους πνίξουν! Θα τους αφήσουν στην Ικαρία που είναι μια ξέρα και θα πνιγούν!
Τα ΄χασε όταν κατάλαβε τι τρομερή φήμη είχε κυκλοφορήσει στο πλήθος. Ξεπερνώντας όμως την έκπληξή της, όρμησε τότε και, γυρίζοντας ανάμεσα στις γυναίκες, τους έλεγε
- Ακούστε με! Στην Ικαρία ζει ο πατέρας μου! Κι εγώ εκεί μεγάλωσα και πήγα σχολείο! Είναι ένα μεγάλο νησί με πολύ κόσμο. Ησυχάστε κι ελάτε να σας εξηγήσω.
Η Καριωτίνα ήταν μια ψηλή γυναίκα με ξανθά μαλλιά και σοβαρό πρόσωπο. Όμως τα μάτια της ήταν καλοσυνάτα και κάπου στο βάθος παιχνίδιζε μέσα τους ένα χαμόγελο. Ήταν μοδίστρα. Στη διάρκεια της κατοχής είχε πάρει μέρος στην αντίσταση. Ήταν μια γυναίκα που ήξερε να μιλάει στον κόσμο.
- Η Ικαρία είναι ένα μεγάλο πράσινο νησί με πολλά νερά και χωράφια και σπίτια, άρχισε. Έχει πολλά χωριά, μικρά και μεγάλα, και καλούς φιλόξενους ανθρώπους. Έχει βουνά και ποτάμια και πολλά δέντρα. Δεν ξέρω τον λόγο πάντως σας λέω, αποκλείεται να στέλνουν εκεί τους ανθρώπους μας για να βασανιστούν. Και βέβαια, Θεός φυλάξει, δεν θα πέσουν στη θάλασσα. Ίσα-ίσα που λέω, νέοι άνθρωποι είναι κι αγωνιστές, μια χαρά θα τα πάνε. Και σπίτια θα βρουν να μείνουν κι ο κόσμος εκεί θα τους βοηθήσει.
Με ανακούφιση άκουγαν τα λόγια της οι γυναίκες κι ησύχαζαν. Άρχισαν δειλά-δειλά να ρωτάνε
- Έχει Ταχυδρομείο; Κάθε πότε έχει βαπόρι; Πόσο μακριά είναι; Πως να στείλουμε χρήματα, ρούχα και τρόφιμα;
Το πλήθος ήταν ήσυχο τώρα. Τα καράβια σφύριξαν και σήκωσαν άγκυρα. Γύρισαν τις πλώρες και σάλπαραν για το Αιγαίο που, ανυποψίαστο για το δράμα, λαμπύριζε ολόφωτο στ’ ανοιχτά. Άσπρα μαντίλια ανέμισαν στον αέρα
- Στο καλό! Στο καλό! Να γυρίσετε γρήγορα!
Η μάχη της αξιοπρέπειας είχε κερδηθεί. Ο τρόμος και το χάος είχαν νικηθεί.
Στην Ικαρία τώρα οι εξόριστοι, όπως είχε προβλέψει η Καριωτίνα στο λιμάνι, έδωσαν τις μάχες τους, οργανώθηκαν κι η ζωή τους τακτοποιήθηκε σύντομα. Δεν υπήρχαν φυλακές ούτε συρματοπλέγματα. Ήταν μόνο εξορία. Εξορία όμως που, καθώς έφθαναν συνεχώς κι άλλα καράβια, φάνηκε πως ήταν σε έκταση τέτοια που πρώτη φορά καταγραφόταν στα χρονικά. Τελικά, το νησί γέμισε εξόριστους. Μόνο και μόνο λόγω του μεγάλου αριθμού τους, δεν γινόταν παρά οι συνθήκες να είναι σχετικά ήπιες. Κι εκείνοι, παρά τα καψόνια, τις στερήσεις και τις ταλαιπωρίες, ζούσαν σε καθεστώς ημι-ελευθερίας.
Όπως έλεγε ο θείος μου
“Δεν ήμασταν φυλακισμένοι και δεν ονομάζαμε τους εαυτούς μας εξόριστους. Αυτό θα ήταν υποτιμητικό. Δεν ήμασταν απόβλητοι. Θεωρούσαμε τους εαυτούς μας μαχητές της δημοκρατίας κι έτσι λέγαμε πως ήμασταν όμηροι. Κι έτσι περνούσαμε τις δυσκολίες με κέφι και ψηλό ηθικό.”
Μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου ο θείος μου κι οι άλλοι “όμηροι” γύρισαν και δουλεύοντας σκληρά ξανασήκωσαν σιγά-σιγά την Ελλάδα μέσα από τα ερείπια. Στην Ικαρία είχαν κάνει καλές δοκιμές. Εκεί ο φοιτητής της ιατρικής φρόντισε τους πρώτους ασθενείς του, ο μουσικός έγραψε τα πρώτα κομμάτια του, ο ζωγράφος ζωγράφισε τα πρώτα έργα του. Εκεί οι μελλοντικοί μηχανικοί κι αρχιτέκτονες επισκεύασαν σπίτια, πηγάδια και στέρνες, λιθόστρωτα μονοπάτια και νερόμυλους. Κατοπινοί σπουδαίοι τεχνίτες έφτιαξαν πράγματα χωρίς εργαλεία, δημοσιογράφοι έστησαν εφημερίδες γραμμένες στο χαρτί του μπακάλη, πολιτικοί δοκίμασαν την ευφράδεια τους μιλώντας στα πουλιά, φιλόσοφοι δημοσίευσαν τα πρώτα τους δοκίμια στα σύννεφα.
Όλα αυτά σε μένα πάντα θύμιζαν λίγο τα θαυμαστά κατορθώματα των ναυαγών στη “Μυστηριώδη Νήσο” του Ιουλίου Βερν. Τελικά, στην όμορφη γη δεν υπάρχουν ξερόβραχοι. Μόνο κάποια μέρη που ξεράθηκαν γιατί η άγνοια κι ο φόβος έκαναν τους ανθρώπους να σκύψουν το κεφάλι και να παραιτηθούν.
* στη μνήμη του Σ. (για τα παιχνίδια και το σπίτι)
* στη μνήμη της Φ. (για το σπίτι και τις ιστορίες)

Σημειώσεις:
(1) Απορεί κανείς σήμερα πως οι γυναίκες έβαλαν με το μυαλό τους τέτοιο φρικτό τέλος για τους δικούς τους. Και όμως, τόσο η ιστορία όσο και η λαϊκή παράδοση έχουν καταγράψει ανάλογα περιστατικά. Παράδειγμα, το γνωστό Επτανησιακό τραγούδι της εποχής της Αγγλοκρατίας “Σ’ ένα παπόρο μέσα”. Πολλοί αιχμάλωτοι δεν έφταναν στην κρεμάλα. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους πετούσαν στη θάλασσα.
Αναφορές:
α) Σύντομη περιεκτική ιστορία του Εμφυλίου στην Ελληνική Wikipedia.
β) Το “Εμφύλιος Πόλεμος: μια τραγωδία για όλους τους Έλληνες” στον ιστότοπο του Μουσείου Δημοκρατίας στον Άη Στράτη, ειδικά την ενότητα “1944: Απελευθέρωση και νέες πολιτικές συγκρούσεις” όπου πολλές φωτογραφίες και ντοκουμέντα από οικογενειακά αρχεία παλαιών εξορίστων.
γ) Από το ιστολόγιο “Κόκκινος Φάκελος” την καταχώρηση “Τόποι Εξορίας – Ικαρία” όπου εκτενής περιγραφή των συνθηκών της εξορίας με μαρτυρίες και ντοκουμέντα.
δ) Το αρχείο του εξόριστου στην Ικαρία επαγγελματία φωτογράφου Στέλιου Κασιμάτη “Με φόντο τα πλοία της εξορίας” στη σελίδα της Πολιτιστικής Εταιρείας “Φωτογραφίζοντας”.
Άγγελος Καλοκαιρινός
ankoka2003@yahoo.com
Διαβάστε τις ελεύθερες πτήσεις του Άγγελου Καλοκαιρινού.

θεραπεία από λουλούδια










Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Ελαιόλαδο+βασιλικός

Ελαιόλαδο με βασιλικό για καλή μνήμη και καλή διάθεση                                                 Γνωστό αντισηπτικό. Το βάφτισμα των φύλλων μέσα στο νερό για αρκετή ώρα έχει σαν αποτέλεσμα να μη μουχλιάζει το νερό . Γι' αυτό και ο βασιλικός χρησιμοποιείται από την Εκκλησία για τον αγιασμό του νερού.Ο συνδυασμός ελαιόλαδου με το βασιλικό βοηθάει πολύ στο στομάχι είναι καλό διουρητικό, καταπραΰνει το στομαχόπονο και το πονοκέφαλο ενώ στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν ως επίθεμα μετά από δάγκωμα εντόμου, σκορπιού ή και φιδιού. ..........                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             Κόβουμε τα φυλλαράκι του βασιλικού, τα πλένουμε και τα αφήνουμε να στεγνώσουν καλά.
Τα βάζουμε σε ένα βάζο με καπάκι και προσθέτουμε ελαιόλαδο μέχρι να καλυφθούν εντελώς και ακόμα πιο πάνω. Κλείνουμε και τοποθετούμε στο ψυγείο.
Το λαδάκι με το βασιλικό θα παγώσει και όποτε θέλετε να βάλετε στην σαλτσούλα σας βασιλικό θα παίρνετε με ένα κουταλάκι από το μείγμα ελαιόλαδο - βασιλικός και θα προσθέτετε στη σαλτσούλα σας.
Τα φύλλα του βασιλικού θα είναι σαν να τα κόψατε από τη γλάστρα και το λαδάκι θα είναι τέλεια αρωματισμένο...

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Φασκόμηλο +φυσικό αλάτι =οδοντόκρεμα!

100 γρ φρέσκα φύλλα φασκόμηλου 
350 g αλάτι της θάλασσας
Προετοιμασία
Ανακατεύουμε τα υλικά και τα ψήνουμε στο φούρνο στη χαμηλότερη θερμοκρασία μέχρι το μείγμα να στεγνώσει τελείως (προσέξτε να μην το κάψετε  ). Αυτό μπορεί να διαρκέσει τουλάχιστον 20 λεπτά, εξαρτάται από τη θερμοκρασία του φούρνου. Αλέστε  στο μύλο η στο μπλέντερ  τα δυο συστατικά έτσι ώστε να βρουν μια σκόνη και στη συνέχεια τα τοποθετείτε σε αποστειρωμένο βάζο με αεροστεγές καπάκι.
Πώς να το χρησιμοποιήσετε; να το χρησιμοποιήσετε ως μια κανονική οδοντόπαστα, και να  βουρτσίζετε τα δόντια  πρωί και βράδυ.                                                                                                                                      Αποθήκευση - Αυτή η σπιτική οδοντόκρεμα κρατά πολύ καλά σε ένα αεροστεγές δοχείο.Χρησιμοποιήστε την  μέχρι να   φύγει. το άρωμα του  φασκόμηλου !

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Η μυρωδιά της βροχής (το αίμα των θεών).

φωτογραφια απο http://www.mobile9.com/
Γιατί μυρίζει έτσι η βροχή; Επιστήμονες εξηγούν που οφείλεται η μυρωδιά μετά τη καταιγίδα                                          Η μυρωδιά της ατμόσφαιρας μετά την καταιγίδα είναι πολύ χαρακτηριστική και αναγνωρίσιμη από τον περισσότερο κόσμο, ελάχιστοι ωστόσο γνωρίζουν που ακριβώς οφείλεται. Την απάντηση σε αυτό το Φθινοπωρινό μυστήριο έδωσαν δύο Αυστραλοί επιστήμονες.
Η Ιζαμπελ Τζόι Μπέαρ και ο Ρ. Τζ. Τόμας, ξεκίνησαν μία μελέτη το 1964 προκειμένου να ανακαλύψουν που οφείλεται το άρωμα της βροχής. Αναφερόμενοι στο φαινόμενο, επινόησαν και χρησιμοποίησαν τον όρο Petrichor, λέξη της οποίας η ετυμολογία προκύπτει από τις δυο ελληνικές λέξεις: πέτρα και ιχώρ (το αίμα των θεών).
Στα πλαίσια της έρευνας, διαπίστωσαν ότι κύρια αιτία της μυρωδιάς αυτής είναι τα έλαια που εκκρίνονται από ορισμένα φυτά κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων. Οταν μια καταιγίδα ακολουθεί την ξηρασία, τα έλαια που κατά την ξηρασία συσσωρεύθηκαν στα πετρώματα και στο έδαφος απελευθερώνονται στον αέρα παράγοντας αυτή τη μυρωδιά.
Ταυτόχρονα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι αυτά τα έλαια, ανάλογα την περιοχή της καταιγίδας, συνδυάζονται και με άλλες ενώσεις για την παραγωγή της μυρωδιάς. Για παράδειγμα, στις δασώδεις περιοχές παράγεται η ουσία γεωσμίνη (geosmin) από ακτινομύκητες, ένα είδος βακτηρίων που ζουν στο χώμα.
Επειδή αυτά τα βακτήρια αναπτύσσονται σε υγρές συνθήκες και παράγουν γαωσμίνη κατά τη διάρκεια της ξηρασίας, η μυρωδιά της βροχής είναι συχνά πιο έντονη όταν βρέχει για πρώτη φορά μετά από καιρό ξηρασίας
Παράλληλα, μεγάλο ρόλο στη μυρωδιά της βροχής παίζει και το όζον. Το ηλεκτρικό φορτίο ενός κεραυνού μπορεί να διαχωρίσει τα μόρια του οξυγόνου και του αζώτου στην ατμόσφαιρα, και συχνά μετασχηματίζονται σε μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ), το οποίο στη συνέχεια αλληλεπιδρά με άλλες χημικές ουσίες στην ατμόσφαιρα για την παραγωγή του όζοντος. Μερικές φορές, πριν ξεσπάσει μια καταιγίδα μπορείτε να μυρίσετε το όζον στον αέρα, αφού έχει μια έντονη μυρωδιά που θυμίζει έντονα χλώριο.


Πηγή| iefimerida.gr

Οι 50 πιο τέλεια χρονομετρημένες Φωτογραφίες!

Με τα πρότυπα του Διαδικτύου, μια τέλεια χρονομετρημένη φωτογραφία συμβαίνει όταν δύο από τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις:υπάρχουν μαζί
1. Τέλεια θέση
2.Τέλεια  ώρα 
3. Τέλεια γωνία

Απολαύστε το!

1.

πανσέληνο-ολυμπιακών δακτυλίων-london-bridge-2012


2.

κεραυνός χτυπά το άγαλμα της ελευθερίας τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από JAY FINE (μέσω The Big Picture )


3.

δύτης φάλαινα υψηλό πέντε τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από MARCO QUERAL (μέσω Daily Mail )


4.

μόνο μια πρέζα buddah τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Former_Manc στο Reddit


5.

γλάρος παίρνει παγωτό τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από Jörn Kessels | Foto Kessels στο Facebook


6.

τέλεια νερό κολυμβητής χρονισμούς
Φωτογραφία από ADAM PRETTY (μέσω Blog φωτογραφία στο NBC News


7.

μάτι-of-the-drain-νεροχύτη
Φωτογραφία από Liammm στο Reddit


8.

αεροπλάνου-σπάσιμο-the-sound-φράγμα-τέλειος συγχρονισμός


9.

τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω RedditorJoker στο Reddit


10.

Bohemian-Waxwing (Silkitoppa)-3-E
Φωτογραφία από Sindri Skúlason στο Flickr


11.

περπάτημα snowboarder στο φεγγάρι τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από Frode Sandbech


12.

αστραπές ουράνιο τόξο τέλειο συγχρονισμό


13.

starbucks αποτυγχάνουν van τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από heuristicus στο Reddit


14.

υποβρύχια-fish-photobomb-animal-photobombs
Φωτογραφία από τον Nick Kelly


15.

obama οδηγός τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από CAROLYN KASTER (μέσω του Ατλαντικού: In Focus )


16.

Πύργος του Άιφελ γερανός τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον PDP-11 στο MySpace


17.

στρατιώτη χασμουρητό τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Bored Panda


18.

προσεύχεται ποδήλατο mantis
Φωτογραφία από Tustel Ico


19.

άγαλμα σύννεφο τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Loco Lol


20.

Budweiser στέμμα ref τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω BuzzFeed


21.

καρίνα-πόδια-hugo-boss-κοστούμι-boat-sailing-μόνιμη-on-Rutter
Φωτογραφία από Alex Thomson Racing


22.

-οι μέλισσες-τελικό-sting
Φωτογραφία από Kathy Keatley Garvey


23.

ψαροντούφεκο τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από STEPHANE DUCANDAS (μέσω The Telegraph )


24.

αεροπλάνου-πέρασμα-the-Mooon-τέλεια-timing
Φωτογραφία από τον Chris Thomas


25.

κοιλιά χαστούκι τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω nthensome στο Reddit


26.

τέλεια συντριβή ποδήλατο χρονισμού
Φωτογραφία από Bored Panda


27.

wu tang ποδόσφαιρο τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Hypervocal


28.

δελφίνι murmuration πουλί τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω hmistry στο Reddit


29.

αετός τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον PAM MULLINS (μέσω The Telegraph )


30.

kite-surfing-με-φάλαινα-κάτω-αέρος-shot-from-above
Φωτογραφία από τον Michael Swaine@AbovePhotograph.com.au


31.

κύματα-Wilma-hurskainen
Φωτογραφία από Wilma Hurskainen


32.

SunBall
Φωτογραφία από Waleed Almotar


33.

άγαλμα αεροπλάνο juggling τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Bored Panda


34.

αναγκαστική προοπτική τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Smug Shots@news.com.au


35.

ακέφαλο γυμναστής τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον MARTIN BERNETTI (μέσω rusrep.ru )


36.

wwf πάλη μουστάκι τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω CollegeHumor


37.

τέσσερις φτερωτό πουλί τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον Jens Birch


38.

2012-olympics-τέλεια-timed-graphic-overlay-oympic-ring-glasses
Φωτογραφία μέσω postnatald στο Reddit


39.

άγιοι ποδοσφαίρου κλανιά εφημερίδα τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία μέσω Deeman9 στο MySpace


40.

κινείται το αυτοκίνητο με το χέρι από πάνω τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον Aleksandr Malin


41.

υποβρύχια φωτογραφία της ομάδας σέρφινγκ πάνω τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον Dustin Humphrey @ Deus Ex Machina


42.

Σύμπτωση.
Φωτογραφία από Tea Kolo στο Flickr


43.

moon γερανός τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από BRUNO GERBER (μέσω του Huffington Post )


44.

μερικής ηλιακής έκλειψης-devil-κέρατα-sun
Φωτογραφία από τον Peter Wienerroither


45.

жахнуло
Φωτογραφία από photoDiod στο Flickr


46.

πασχαλίτσα πικραλίδα τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από Lentilcia στο deviantART


47.

σκίουρος-photobomb-Banff
Φωτογραφία από Melissa Brandts


48.

the-moon-through-north-window-καμάρες-national-park-Utah-united-μέλη
Φωτογραφία από Lynn Sessions | dreambreeze.com


49.

meta φλαμίνγκο τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από τον Robert Haas


50.

γάτες σχήμα καρδιάς με την ουρά τέλειο συγχρονισμό
Φωτογραφία από EthosExcelsior στο Reddit                                                            πηγη