Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βοτανα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βοτανα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Ικαριακή διατροφή - Το Άγριο πράσο της Μακροζωίας- 💑

Τα φυτά και τα δέντρα έχουν κατακτήσει τις καρδιές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Τα φυτά και τα δέντρα ζουν και πεθαίνουν με μια εξαιρετική αξιοπρέπεια. Απομακρύνονται από αυτή τη γη μόνο αφού βοηθήσουν τα είδη γύρω από αυτά για πολλά χρόνια. Ένα τέτοιο μαγικό φυτο ειναι και το Άγριο πράσο (Άλλιον το αμπελόπρασο , Allium ampeloprasum)που ανήκει στο γένος Άλλιον και στην οικογένεια των Λειριοειδών (Liliaceae).Το άγριο πράσο είναι ο πρόγονος του πράσου ( Allium porrum).που καλλιεργούμε στο κήπο μας Είναι ενδημικό φυτό της Δυτικής Ασίας και των Μεσογειακών χωρών. Εδώ στην Ικαρία, αυτήν την εποχή του χρόνου, βγαίνουν παντού: κατά μήκος των δρόμων, στους αγρούς, στις άκρες των αμπελώνων,στις πεζούλες . ..Είναι αρκετά εύκολο να αναγνωριστούν, από τα εύρωστα γραμμικά φύλλα τους που είναι γκρίζα / πράσινα και αναπτύσσονται σε σχήμα V. Τα λουλούδια, διαμέτρου 5 εκατοστών, κυμαίνονται από χρώμα υπόλευκο έως σκούρο κόκκινο-μοβ. Οι λαμπτήρες τους όταν είναι ώριμοι είναι αρκετά διαφορετικοί από του πράσου, μοιάζουν περισσότερο με ένα σωστό βολβό, με πολλές μικρές  σκελίδες συνδεδεμένες πάνω τους. Το γένος Allium έχει πάνω από 600 μέλη που διαφέρουν σε
ωρίμανση, χρώμα και γεύση. Ωστόσο, είναι παρόμοια σε βιοχημικό περιεχόμενο. Το άγριο φυτό είναι κοινώς γνωστό ως άγριο πράσο. Αυτό το είδος έχει τις ίδιες ιατρικές αρετές με το σκόρδο (νέες έρευνες
διαπιστώνουν ότι το Άγριο πράσο έχει
περισσότερες φαρμακευτικές ιδιότητες από άλλα Alliums,) και παραδοσιακά
χρησιμοποιούνται για πάνω από 5000 χρόνια. Αποτέλεσμα εικόνας για Allium ampeloprasum therapeutic properties                                                                             Τα πράσα περιέχουν σημαντικά αντιοξειδωτικά φλαβονοειδών, μέταλλα και βιταμίνες και μέταλλα που είναι απαραίτητα για την υγεία. Είναι καλές πηγές βιταμίνης Α και άλλων αντιοξειδωτικών όπως τα καροτενοειδή, η ξανθίνη και η λουτεΐνη. Έχουν επίσης μια σειρά άλλων βασικών βιταμινών όπως οι σύμμαχοι C, και Ε για την αντιμετώπιση των ελεύθερων ριζών στο ανθρώπινο σώμα και ουσίες όπως η quercetin που σχετίζεται με την αντικαρκινική δραστηριότητα.Η φαρμακευτική ιδιοκτησία του Allium

ampeloprasum οφείλεται κυρίως στην παρουσία πολλών θειούχων
που περιέχουν βιολογικά ενεργά συστατικά τα οποία περιλαμβάνουν:
 διμεθυλο δισουλφίδιο
 μεθυλοπροπενυλο δισουλφίδιο
 προπυλο-δισουλφίδιο προπυλίου
 διμεθυλοτριουλφίδιο
 μεθυλπροπυλ τρισουλφίδιο
 μεθυλ προπενυλ τρισουλφίδιο
 S-μεθυλο κυστεϊνο σουλφοξείδιο
 S-προπυλο κυστεϊνο σουλφοξείδιο
 S-προπενυλο κυστεϊνο σουλφοξείδιο
 Ν- (γ-γλουταμυλ) -S- (Ε-1-προπενυλ) κυστεϊνη Το Allium ampeloprasum παρέχει προστασία από τα μικρόβια
που παρουσιάζουν ισχυρές αντιμικροβιακές ιδιότητες. κατά Escherichia coli ως ένα «μαγικό βότανο» στη σύγχρονη εποχή όπου
οι λαοί υποφέρουν από τις ανεπιθύμητες παρενέργειες των συνθετικών
φάρμακων. Μερικοί λένε για το πράσο κάτι αντίστοιχο που ισχύει για το μήλο "τρία πράσα την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα "Περιέχει βιταμίνες Α, B, C, φολικό οξύ, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο.Λέγεται επίσης ότι έχει αντικαρκινική δραστηριότητα. Η καθημερινή χρήση του στη διατροφή έχει αποδειχθεί ότι έχει πολύ ευεργετική επίδραση στο σώμα, ιδιαίτερα στο σύστημα του αίματος και της καρδιάς. Για παράδειγμα, οι δημογραφικές μελέτες πάνω στην Ικαριακή διατροφή δείχνουν ότι το άγριο πράσο είναι υπεύθυνο για τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης αρτηριοσκλήρυνσης στους Ικαριωτες όπου η κατανάλωση του βολβού είναι σημαντικό μέρος της διατροφής τους . Ο βολβός λέγεται ότι είναι ανθελμινθικός, αντιασματικός, αντιχοληστερολαιμικός, αντισηπτικός, αντισπασμωδικός, χολαγόγος, , διουρητικός, αποχρεμπτικός, ερεθιστικός, διεγερτικός, στομαχικός, τονωτικός, αγγειοδιασταλτικός. Το πράσο είναι ένα παραγωγικό και εξαιρετικά θρεπτικό λαχανικό. Διατροφική αξία
Οφέλη των πράσων για την υγεία
Ένα φλιτζάνι πράσα (ακατέργαστα) περίπου 89 γραμμάρια περιέχει 54 θερμίδες. Σε μια μερίδα, περιέχει 41,8 μg βιταμίνης Κ, 1,87 mg σιδήρου, 0,428 mg μαγγανίου, 0,207 mg βιταμίνης Β6, 57 μg φυλλικού οξέος, 0,27 g λίπους και 1,6 g διαιτητικής ίνας. Οι φυτικές ίνες συμβάλλουν στη μείωση του επιπέδου των επιπέδων χοληστερόλης, εξαλείφοντας την απορρόφηση της χοληστερόλης από το φαγητό. Τα πράσα βοηθούν στον έλεγχο του βάρους καθώς είναι χαμηλή σε θερμίδες.
Το πράσο είναι φορτωμένο με μεγάλη ποσότητα φυτοθρεπτικών συστατικών, θρεπτικών ουσιών και χαμηλής ποσότητας θερμίδων. Λόγω των καθαρτικών, αντισηπτικών, αντιβακτηριακών, διουρητικών και αντισπασμωδικών ιδιοτήτων, το πράσο βοηθά στην πρόληψη και τη θεραπεία διαφόρων προβλημάτων υγείας.

Αποτρέπει τον καρκίνο
Ένα πράσο έχει την ικανότητα πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου. Η ινσουλίνη που βρίσκεται στο πράσο δρα ως προστατευτικό συστατικό για τον καρκίνο. Η μελέτη δείχνει ότι εμποδίζει επίσης τη μετάλλαξη του DNA που είναι η αιτία της μορφοποίησης του καρκίνου. Η ημερήσια πρόσληψη του συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου απο τον καρκίνο του προστάτη.

Μια βιοδραστική ένωση που ονομάζεται τρισουλφίδιο διαλλυλίου εξαλείφει την ανάπτυξη κυττάρων όγκων και εμποδίζει τα αιμοφόρα αγγεία να σχηματίσουν μέσα στους υπάρχοντες όγκους. Τα πράσα οπως και τα σκορδα έχουν την ουσια αλικίνη που εξουδετερώνει την ανάπτυξη ελεύθερων ριζών στο σώμα. Η χαμηλή παρουσία ελεύθερων ριζών στο σώμα σχετίζεται με χαμηλό κίνδυνο καρκίνου. Η καμπεφερόλη μια φυσική φλαβονολίνη είναι ένα αντιοξειδωτικό που παρέχει αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές, αντι-οστεοπορωτικές, αντιδιαβητικές, καρδιοπροστατευτικές, οιστρογονικές / αντιιστρογονικές, αντιαλλεργικές, αγχολυτικές, νευροπροστατευτικές, αντικαρκινικές και αναλγητικές δράσεις που βοηθούν στην ανακούφιση του οξειδωτικού στρες στο αίμα.

Η κατανάλωση της καμπεφερόλη μειώνει τις πιθανότητες καρκίνου του παχέος εντέρου και του γαστρικού καρκίνου. Αποτρέπει τη βλάβη των αιμοφόρων αγγείων μειώνοντας την ακαμψία, χαλαρώνοντας τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλοντας τα με την απελευθέρωση του μονοξειδίου του αζώτου.

Αποτρέπει τις καρδιακές παθήσεις
Τα φλαβονοειδή που βρίσκονται στα πράσα βοηθούν στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Τα φλαβονοειδή έχουν θετικό αντίκτυπο στην αγγειακή λειτουργία, την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα των λιπιδίων . Αυτό οφείλεται στην καμπεφερόλη που βρίσκεται στα πράσα.

Η βιταμίνη Β (φυλλικό οξύ) που βρίσκεται σε μεγάλη ποσότητα στο πρασο, είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της υγείας της καρδιάς. Μειώνει τα επίπεδα ομοκυστεΐνης στο αίμα που σχετίζεται με τις πιθανότητες εμφάνισης εγκεφαλικών επεισοδίων και καρδιακής προσβολής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ανεπάρκεια του φολικού οξέος είναι επιβλαβής για την καρδιά.

Οι πολυφαινόλες προστατεύουν τα κύτταρα και τα αιμοφόρα αγγεία από οξειδωτική βλάβη εμποδίζοντας έτσι τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Όλα αυτά τα στοιχεία και μελέτες δείχνουν ότι τα πράσα πρέπει να προστεθούν στη διατροφή για να αποφευχθεί η περιφερική αγγειακή νόσο, το εγκεφαλικό επεισόδιο και οι καρδιακές παθήσεις.

Υγιής εγκυμοσύνη
Το πράσο διαθέτει επαρκή ποσότητα φολικού που είναι απαραίτητο για την υγιή εγκυμοσύνη. Η υψηλή ποσότητα φυλλικού οξέος βοηθά στην κυτταρική διαίρεση και την απορρόφηση του DNA. Αποτρέπει επίσης τα ελαττώματα του νευρικού σωλήνα και την αποβολή.

Είναι επίσης απαραίτητο κατά τη διάρκεια της περιόδου κύησης 28-31 εβδομάδων καθώς το μωρό απαιτεί αρκετό χρόνο για να αναπτυχθεί στη μήτρα για να έχει υγιεινή και ασφαλή παροχή. Τα πράσα βοηθούν στις κανονικές κινήσεις του εντέρου του μωρού. Η προσθήκη πράσου στη διατροφή της μητέρας που θηλάζει αποτρέπει τη δυσκοιλιότητα στα νεογνά.

Επίπεδα χοληστερόλης
Τα πράσα περιέχουν θείο που μειώνει την κακή χοληστερόλη. Η αλικίνη αναστέλλει την αναγωγάση HMG-CoA, η οποία είναι ένα συγκεκριμένο ένζυμο στο ήπαρ που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή χοληστερόλης. Τα φυτοθρεπτικά συστατικά: τα σουλφίδια και οι θειόλες που υπάρχουν στα πράσα διατηρούν το επίπεδο χοληστερόλης μειώνοντας την κακή χοληστερόλη στο σώμα.

Βοηθάει στην απώλεια βάρους
Τα πράσα περιέχουν χαμηλή ποσότητα θερμίδων . Δεδομένου ότι είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, , πράγμα που βοηθά στην αποφυγή σύντομων γευμάτων.

Η ινουλίνη είναι ένα πρεβιοτικό (διατροφικά συστατικά που διεγείρουν την ανάπτυξη βακτηρίων στο γαστρεντερικό σύστημα) το οποίο μειώνει τον κίνδυνο αύξησης του σωματικού βάρους και της παχυσαρκίας, διατηρώντας την ποικιλομορφία και την ισορροπία των εντερικών βακτηρίων.

Υγιές έντερο
Το πράσο περιέχει πρεβιοτικά όχι μόνο για να μειώνει τις πιθανότητες παχυσαρκίας αλλά διαχειρίζεται και τα βακτηρίδια που επιτρέπουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τα τρόφιμα που τρώμε. Εξαλείφει τα απόβλητα από το σώμα, ενισχύει την εντερική περισταλτική και εκκρίνει τα πεπτικά υγρά. Το διαρκές έντερο έχει ως αποτέλεσμα τη φλεγμονή, έτσι ώστε τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες να καταπραΰνουν τη φλεγμονή των κυττάρων.

Αποφύγει λοιμώξεων
Το πράσο θεραπεύει καθώς και αποτρέπει τις λοιμώξεις όπως την αλλεργική ρινίτιδα, το κρύο, τη γρίπη και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος λόγω του αντισηπτικού αποτελέσματος και της καταπραϋντικής δράσης του. Διαθέτει σημαντική ποσότητα βιταμίνης Α που βοηθά στην ανάπτυξη ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων που μεταφέρει οξυγόνο στο γενικό σώμα και καταπολεμά τη μόλυνση.

Αντιμετωπίζει την αναιμία
Η χαμηλή παρουσία αιμοσφαιρίνης και ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι η αιτία της αναιμίας διότι φθάνει στο σώμα χαμηλή ποσότητα οξυγόνου. Αυτό οδηγεί σε χαμηλό επίπεδο ενέργειας, χαμηλή ανοσία και κακή λειτουργία του εγκεφάλου. Η ΠΟΥ αξιολόγησε ότι οι μισές περιπτώσεις αναιμίας σε 1,62 δις. Ευρωπαίων οφείλονται στην έλλειψη σιδήρου και άλλες οφείλονται στους γενετικούς παράγοντες.

Αποτρέπει το εγκεφαλικό επεισόδιο
Η μελέτη δείχνει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν υψηλή ποσότητα βιταμίνης C, ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου τους μειώθηκε κατά 42% σε σύγκριση με τους ασθενείς με χαμηλή πρόσληψη. Η προσθήκη λαχανικών και φρούτων στη διατροφή αυξάνει τη βιταμίνη C στο αίμα.

Καταπολέμηση βλάβης από ελεύθερες ρίζες
Η βιταμίνη C είναι ένα αντιοξειδωτικό το οποίο εμποδίζει τη βλάβη των ελεύθερων ριζών, ρύπων όπως ο καπνός, το τσιγάρο και οι τοξικές χημικές ουσίες. Η συσσώρευση ελευθέρων ριζών στο σώμα συμβάλλει στα προβλήματα υγείας όπως η αρθρίτιδα, οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος. Κατά τη διαδικασία της διάσπασης των τροφίμων σε ένα σώμα και όταν εκτίθενται σε καπνό, ή ακτινοβολία, οι ελεύθερες ρίζες αναπτύσσονται στο σώμα. Παραδοσιακές χρήσεις


Ο θρυμματισμένος βολβός χρησιμοποιείται για να απαλύνει τον πόνο από τα τσιμπήματα εντόμων .
Χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική για τη διευκόλυνση της δυσκοιλιότητας, της αιμόπτυσις, του άσθματος, της παχυσαρκίας, της ουρικής αρθρίτιδας, της κεφαλαλγίας, των αιμορροΐδων και χρησιμοποιείται ως εμμηνόγκο, διουρητικό και αφροδισιακό.
Στην αρχαία Ελλάδα, το Άγριο πράσο χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της ρινορραγίας.
Οι σπόροι είναι χρήσιμοι για χρόνια διάρροια, λεύκη, φακίδες, αιμορροΐδες και νευραλγία. Πώς να τα φάτε

Τα κομμένα άγρια πράσα δίνουν μια οσμή σκόρδου.Είναι στενά συνδεδεμένα με το κρεμμύδι, αλλά η γεύση τους είναι πιο ήπια και γλυκιά. Τα πράσα καταναλώνονται ωμά προσθέτοντας τα σε σαλάτες ή μαγειρεμένα
Τηγανίζονται με καρότα σέλινο και χυμό λεμονιού.




Τα πράσα συνδυάζονται με άλλα λαχανικά όπως τα μάραθα , τα καρότα και τα τεύτλα .
Χρησιμοποιούνται ως κύριο συστατικό σε διάφορες σούπες, λαχανικά, ζυμαρικά, ψάρια και πιάτα με βάση το κρέας.
Λεπτά ψιλοκομμένα πράσα χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της γεύσης των σαλατών.
Χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή ομελέτας.
Οι βαθιές τηγανισμένες λωρίδες των πράσων σερβίρονται σαν σνακ ή χρησιμοποιούνται για να γαρνίρουν άλλα πιάτα.Και φυσικά να μη ξεχάσουμε και τα πράσα μέσα στις χορτόπιτες που είναι νομίζω και η καλύτερη μαγειρική τους εκδοχή Αποτέλεσμα εικόνας για Allium ampeloprasum                                            Τα άγρια πράσα συλλέγονται από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο. Αργότερα μέσα στο έτος οι βολβοί που σχηματίζονται στο στέλεχος 'ανθοφορίας' μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν το σκόρδο - όπως και οι υπόγειες σκελίδες τους εάν  τις μαζέψετε  από τον Αύγουστο και μετά...Όμως το σωστό είναι ότι δεν χρειάζεται να σκάψε τε για να τις βγάλετε , με ένα κοφτερό μαχαίρι μπορείτε να τα κόψετε λίγο κάτω από την επιφάνεια της γης, εξοικονομώντας έτσι την συνέχεια της ζωή του φυτού . !
.Αναφορές                                                                                                https://www.healthbenefitstimes.com                                         https://seasonalforaging.wordpress.com/ http://www.naturalmedicinalherbs.net www.ijsr.net/archive

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Μαραθιά η ''Εύρωστη" !

Το μάραθο ,ή μαραθιά όπως τη λέμε στο νησί μας είναι ένα ανθεκτικό αειθαλές βότανο που έχει ιστορικά πολλές φαρμακευτικές και μαγειρικές χρήσεις Το ελληνικό όνομα μάραθος ή μάραθον, η περιοχή της περίφημης μάχης του Μαραθώνα και το ομώνυμο άθλημα του Μαραθωνίου, προκύπτουν βιβλιογραφικά από μία πεδιάδα γεμάτη με μάραθα . Στην ελληνική μυθολογία, ο Προμηθέας χρησιμοποίησε ένα μίσχο από μάραθο για να κλέψει τη φωτιά από τους θεούς. Η φαρμακευτική χρήση του Μαράθου εκπορεύεται από τις αντισπασμωδικές, βλεννολυτικές, αποχρεμπτικές και αντιβακτηριακές ιδιότητες του ... Τα μικρά άνθη του άγριου μάραθου είναι η πιο δραστική μορφή του μάραθου, αλλά και η πιο ακριβή....Πεπτικό σύστημα: Χρησιμοποιείται ευρέως για την διάλυση των αερίων του στομάχου, τόσο σε ανθρώπους όσο και στην κτηνιατρική (π.χ., τα σκυλιά)επίσης για την αντιμετώπιση των κολικών των βρεφών....Μάτια Στην Ινδία, οι σπόροι μάραθου τρώγονται ωμοί, και μερικές φορές μαζί με κάποια γλυκαντική ουσία, και λέγεται πως βελτιώνει την όραση. Επίσης, οι Αρχαίοι Ρωμαίοι θεωρούσαν το μάραθο ως βότανο της όρασης. Εκχύλισμα από τη ρίζα χρησιμοποιούνταν συχνά ως τονωτικό και για να καθαρίσει τη θολότητα στα μάτια.Οι αρχαίοι προγονοι μας μαλιστα το θεωρούσαν ως ένα καλό βότανο για την ερωτική ορμή τους και το θεωρούσαν ως "το μαργαριτάρι των αφροδισιακών". ...   Τέλος, το σιρόπι που παρασκευάζεται από το χυμό του μάραθου χορηγείτε για την αντιμετώπιση του χρόνιου βήχα. Επίσης λέγεται ότι σε μορφή σκόνης απωθεί τους ψύλλους από κυνοτροφεία και στάβλους...                                                                   Το μάραθο το άγριο είναι ένα εξαιρετικά αρωματικό και γευστικό βότανο μα άπειρες χρήσεις 😋Κάθε μέρος του φυτού μπορεί να καταναλωθεί . Οι βολβοί και τα μίσχοι μπορούν να μαγειρευτούν και να καταναλωθούν ως λαχανικά. Οι βολβοί του μάραθου θα μπορούσαν επίσης να τρώγονται και ωμοί. Τα στελέχη και τα φύλλα μπορούν να τεμαχιστούν και να χρησιμοποιηθούν σε σαλάτες ή σούπες. . Οι σπόροι μάραθου μπορούν επίσης να μασηθούν και να διατηρήσουν το στόμα καθαρό και αρωματικό σαν Αποσμητικό στόματος από φυσικά και οργανικά συστατικά . ..Το λάδι του χρησιμοποιείται σε λικέρ, καραμέλες και αρώματα.....
Για αιώνες, σε τούτο τον τόπο φυτρώνουν Μαραθιές , ειναι τόσο πολλές που αναρωτιέσαι αλήθεια τι το κάνουν τόσο Μάραθο οι Ικαριώτες .... Αυτοί  όμως το  ξέρουν καλά το Μάραθο το Εύρωστο .... εσύ?  😉

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Η αληθινή 'Έλληνικη' ρίγανη, Origanum vulgare ssp. hirtum, η ισχυρότερη «ρίγανη»του Κόσμου

Η ρίγανη που αγοράζετε στα καταστήματα είναι σχεδόν πάντα από αποξηραμένα φύλλα της «άγριας ρίγανης» της κοινής με μοβ άνθη Το είδος vulgare της Νότιας Ευρώπης, ή τα υπο-είδη του ειναι πολύ διαδεδομένο στην περιοχή της Μεσογείου

Η αληθινή 'Έλληνικη' ρίγανη, Origanum vulgare ssp. hirtum, ειναι η ισχυρότερη και η πιο έντονη μορφή του είδους, με πολύ πιο περιορισμένη γεωγραφική εξάπλωση και είναι σπάνια !
Origanum vulgare υποείδος hirtum - Ελληνική ρίγανη, άγρια ρίγανη .
Αυτό είναι ένα υποείδος της άγρια ρίγανη, βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα, την Τουρκία και τα νησιά του Αιγαίου Γνωστή ως «ριγανη» στην Ελλάδα, είναι μόνο τα κεφάλια των λουλουδιών του καλοκαιριού, αποξηραμένα . Τα λουλούδια είναι πάντα λευκα. Τα φύλλα είναι ασαφή, οβάλ και κάπως χονδροειδή σε σχέση με τα άλλα είδη.

Η γεύση της είναι έντονη, λιτή και έντονα αρωματική, διεισδυτική και ελαφρώς πικρή. Αυτή είναι η ισχυρότερη γεύση «ρίγανης». Είναι το είδος που χρησιμοποιείτε για την εκχύλιση των αιθέριων ελαίων, απο τα αποξηραμένα φύλλα της . Η ελληνική ρίγανη αποτελεί ένα πολύ σημαντικό φυτικό είδος διότι περιέχει συστατικά με πολύ σημαντική βιολογική δράση. Οι κύριες ουσίες που βρίσκονται στο αιθέριο έλαιο και στις οποίες αποδίδονται οι βιολογικές δράσεις είναι η καρβακρόλη (5-isopropyl-o-cresol, 5-isopropyl-2-methylphenol – C10H13OH), και η θυμόλη (6-isopropyl-m-cresol – C10H14O) δυο φαινολικές ενώσεις που δρουν συνεργιστικά (συνδιαστικά).
Η ελληνική ρίγανη πλεονεκτεί σε σχέση με τις άλλες στο ότι περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα αιθέριου ελαίου, που κυμαίνεται από 1.8-8.2 ml/100gr ξηρού βάρους. Ακόμα όμως και ανάμεσα σε πληθυσμούς του ίδιου είδους παρατηρούνται μεγάλες διαφορές στην ποιοτική και στην ποσοτική σύσταση του αιθέριου ελαίου. Την απόδοση σε έλαιο εκτός από τον γεωγραφικό τόπο, την επηρεάζει και η εποχικότητα της συγκομιδής του φυτού. Το περιεχόμενο έλαιο είναι πολύ λιγότερο το φθινόπωρο από ότι είναι το καλοκαίρι.
Ένα ενδιαφέρον σημείο εστιάζεται στο γεγονός ότι παρόλες τις διαφορές που παρατηρούνται λόγω εποχικότητας και λόγω γεωγραφικής θέσης στη σύσταση, το άθροισμα των συστατικών παραμένει πάντα σταθερό (γ-terpinene + p-cymene + thymol + carvacrol). Από αυτό το τελευταίο φαίνεται ότι τα αιθέρια έλαια του Origanum vulgare ssp. hirtum χαρακτηρίζονται από μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα...Μακράν το καλύτερο βότανο της Ελλαδας μας, τόσο σοφό τόσο σπάνιο τόσο μα τόσο θεραπευτικό! Αν είστε τυχεροί, μπορείτε να τη βρείτε κριμένη μέσα σε βατακιές ...ριζωμένη μέσα σε πεζούλες ..η σε κάποιο υπαίθριο παζάρι Ελληνικών θησαυρών ολάνθιστη και μυρωδάτη έτοιμη να σας χαρίσει τα πολύτιμα συστατικά της Μόνο μην μου την τσουρουμαδήσετε γιατί του χρόνου που θα την ξαναχρειαστητε δεν θα ειναι εκεί για να την μαζέψετε και αυτό δεν θα ήταν κρίμα πολύ κρίμα!😉

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ο Σκίνος του Αιγαίου

Αποτέλεσμα εικόνας για pistacia lentiscus
Περιγραφή: Aειθαλής θάμνος ή δέντρο ρητινοφόρο. ΎΨΟΣ: μέχρι τα 3 μ. ΦΥΛΛΑ: Είναι σύνθετα με 2-5 ελλει- ψοειδή φυλλάρια, λεία στην επάνω, πιο θαμπά στη κάτω πλευρά. ΆΝΘΗ: Χωρίς πέταλα, σε πλάγιες τα- ξιανθίες. Φυτό δίοικο με θηλυκά άνθη κίτρινα και αρσενικά πορ- φυρού χρώματος. ΑΝΘΟΦΟΡΙΑ: Την άνοιξη. ΚΑΡΠΟΣ: Δρύπη, κοκκινωπή αρχικά, που όταν ωριμάσει αποκτά μαύρο χρώμα. Χρήσεις:
Ένα πανέμορφο καταπράσινο Μεσογειακό φράχτη. Πολύ γύρη τον Απρίλη για τις Μέλισσες.
Και το σπουδαιότερο απ όλα το σκινόχωμα. Το σχινόχωμα θεωρείται ο Βασιλιάς, κατά πολύ ανώτερος της κοπριάς. Δίνει πολύ ωραία γεύση στις ντομάτες και τα αγγούρια μας, όταν το βάλουμε στην καλλιέργειά τους.
Τα φύλλα του είναι άριστη τροφή για τα οικόσιτα. Οι βοσκοί με το ξύλο του κατασκευάζουν ακόμα και σήμερα γκλίτσες ή άλλα εργαλεία. Από τις ευλύγιστες σχινόβεργες φτιάχνονταν μπαστούνια ή ραβδιά, ζέβλες (στρογγυλός ξύλινος λαιμοδέτης για ζώα) και ξύλινα σκεύη όπου τοποθετούσαν τρόφιμα, ενώ οι ψαράδες το χρησιμοποιούν για να φτιάξουν πασσάλους για τη στερέωση των κουπιών της βάρκας, σκαρμούς της βάρκας ή στεφάνι για την απόχη τους.
Σύμφωνα με τον λατ. Μαρτιάλη (40 –103 μ. Χ.), από τα λεπτά κλαδιά του έφτιαχναν οδοντογλυφίδες. Η ποικιλία που έχει μεγαλύτερα φύλλα (var. chia), καλλιεργείται μόνο στη νήσο Χίο( μαστιχόδεντρα υπάρχουν και στις Ράχες Ικαρίας χάρη κάποιων παλιών μας ναυτικών ) και δίνει την περίφημη μαστίχα Χίου, ιδιαίτερα αγαπητή στους τούρκους σουλτάνους κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου. Στην αρχαιότητα η μαστίχα χρησίμευε για καλλυντικούς σκοπούς, για να κολλούν τα βλέφαρα των ματιών.Οι γυναίκες παλαιότερα συνήθιζαν να λούζονται με φύλλα σκίνου, γνωρίζοντας ότι είναι ιδιαιτέρως δυναμωτικά για τα μαλλιά. Μαγειρική:Σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας χρησιμοποιείται στη μαγειρική: στην Κάσο φτιάχνουν πικάντικες σχινόπιττες, στην Κύπρο και την Πάτμο σχινόψωμα. Στο Ρέθυμνο της Κρήτης οι τρυφερές κορυφές γίνονται τουρσί και συνοδεύονται από ρακή το χειμώνα. Στο Πήλιο φτιάχνουν ένα πι- κάντικο ορεκτικό τα “τσιτσίραυλα”. Στην Σάμο προσθέτουν του καρπούς του στη ζύμη του ψωμιού για παραπάνω άρωμα, ενώ στην Ικαρία και την Λέσβο βάζουν καρπούς στα καζάνια απόσταξης τσίπουρου και ούζου. Επίσης, συνηθίζουν να τοποθετούν βλαστούς σκίνου στο μίγμα συντήρησης των βρώσιμων ελιών, προκειμένου να τους δώσουν άρωμα, αλλά και για να τις διατηρήσουν σφικτές. Οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου και της Σάμου έδιναν στα ζώα ζωμό απο φύλλα σκίνου για την στυπτική του δράση. Οι Ικαριώτες είχαν παρατηρήσει ότι οι χοίροι που είχαν διατροφή πλούσια σε καρπούς σκίνου έδιναν πιο νόστιμο κρέας. Από τα χρόνια τα παλιά οι κάτοικοι της Μήλου και Κιμώλου εκτιμούσαν τα πολλαπλά οφέλη που τους χάριζαν οι πανταχού παρόντες σχίνοι. Όπως μας λέει ο C. S. Sonnini που πέρασε από τα νησιά το 1778-1779 «τα χρησιμοποιούμενα καυσόξυλα προέρχονται αποκλειστικά από σχίνο, ενώ από τους καρπούς του εξάγεται λάδι κατάλληλο μόνο για καύση. Οι φτωχοί όμως το μεταχειρίζονται και στην τροφή τους. Το λάδι αυτό ονομάζεται σχινόλαδο, είναι διαυγές και έχει ωραίο χρυσίζον χρώμα. Όταν είναι παλιό, 2-3 χρόνων, αποτελεί κατά τους κατοίκους άριστο τοπικό φάρμακο κατά των ρευματικών πόνων». Επίσης, οι κάτοικοι της Μήλου και Κιμώλου χρησιμοποιούσαν τους ευλύγιστους βλαστούς του σχίνου για να πλέκουν καλάθια ή κοφίνια και τα κλαδιά σαν ζωοτροφή. Από τον καρπό του σχίνου, τον σχινόκοκο, παρασκευάζεται μέχρι και στις μέρες μας ένα αρτοσκεύασμα, τα παξιμάδια με σχινόκοκο. Ακόμα, το δροσιστικό λικέρ από σχίνο ξεχωρίζει με την πικάντικη γεύση και το έντονο άρωμά του. Αμέτρητες οι χρήσεις του σχίνου. Γι’ αυτό ήταν και συνεχίζει να είναι βοηθός και σύμμαχος του ανθρώπου.Ο σχινόκαρπος χάρη στην υπόγλυκη γεύση του και την ευχάριστη μυρωδιά του τρώγεται ωμός. Από τη λαική ιατρική ο σκίνος αντιμετωπίστηκε ως στυπτικό, αντισηπτικό και αντιμυκητοειδές φάρμακο. Το αφέψημα από τα φύλλα συστηνόταν σε περιπτώσεις διάρροιας, ενώ το νερό που είχε βράσει με φύλλα ήταν κατάλληλο για αντισηπτικές πλύσεις και ποδόλουτρα για τη θεραπεία μυκητιάσεων. Από τον ώριμο σχινόκαρπο έβγαζαν λάδι, το σχινόλαδο, που αποτελούσε ανακουφιστικό φάρμακο για τον πόνο του αυτιού. Ο σχινόκαρπος θεραπεύει τις πληγές και τα έκζεματα Αναφορές: http://katileme.blogspot.com φωτογραφιαhttp://www.panoramio.com ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΜΑΡΙΑΣ-ΝΕΦΕΛΗΣ ΣΥΚΑPISTACIA: αναφέρεται από τον Πλίνιο και τον Palladius Rutilius Taurus Aemilianus, συγγρα-φέα 14 βιβλίων, που έζησε τον 4ο αι. μ.Χ. LENTISCUS: από το λατ. lens-lentis = φακός. Lentiscus = πιστάκη, σκί- νος. Αναφέρεται από πολλούς λατίνους συγγραφείς κυρίως για το ρετσίνι του. Συναντάται στη Ικαρία: Σε μέσα υψόμετρα και παραθαλάσσια.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΛΣΑΜΟΥ ένα δώρο της Ελληνικής Γης με μεγάλη Οικολογική και οικονομική αξία ☺

Στο μαγικό κόσμο των βοτάνων μόνο τα λουλούδια του βάλσαμου και της καλέντουλας ταυτίζονται τόσο καλά με τον Ήλιο  ίσως γιαυτό μπορούν και να τον θεραπεύουν Είναι σαν να τα έστειλε ο θεός Ήλιος πανό στη Γη για να χαρίσει το αντίδοτο από  τη καυτή λάβα του στους Ανθρώπους  Κανένα βότανο δεν μπορεί να ταυτιστεί τόσο καλά με την Ελληνική γη των Προγόνων μας όσο το βάλσαμο Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η μορφή και το χρώμα των λουλουδιών του, υπενθυμίζουν τον ήλιο, και  θεωρείτο ως «αυτό που φέρνει το φως».Με τον εκχριστιανισμό, οι Χριστιανοί το  αφιέρωσαν στον Ιωάννη τον Βαπτιστή καθώς το φυτό αρχίζει την ανθοφορία και παρουσιάζει την υψηλότερη περιεκτικότητα του ενεργού παράγοντα του  την ημέρα της γιορτής του  Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου  (Ιούνιος 24). Στη λαϊκή παράδοση, ο κόκκινος χυμός του φυτού συμβολίζει το αίμα του μάρτυρα Ιωάννη. Οι συγγραφείς των μεσαιωνικών  βιβλίων για τα βότανα το βάφτισαν  Corona regia, «βασιλικό στέμμα», επειδή τα λουλούδια του μοιάζουν με ένα ηλιακό στέμμα.

Το βάλσαμο είναι ένα σπουδαίο βότανο  με μεγάλη οικολογική και οικονομική αξία  ..Ένα άριστο φυσικό φάρμακο ,ένα δώρο  των θεών για την Επιβίωση Αν το χάσουμε ειναι σαν να περιφρονούμε  την Ουράνια θεϊκή  προστασία τους   ..



Το μόνο που χρειάζεται είναι να μάθουμε πως θα  το Πολλαπλασιάσουμε με τον πιο Φυσικό τρόπο  ..☺!!!!!!

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΛΣΑΜΟΥ Το βάλσαμο καλλιεργείται σε ουδέτερης αντίδρασης εδάφη έως ελαφρά όξινα. Πρέπει να καλλιεργείται σε εδάφη ξηρά και με ηλιοφάνεια ενώ δεν αγαπά την αυξημένη υγρασία. Δεν προσαρμόζεται καλά σε αλκαλικά εδάφη. Το καλύτερο ρΗ για το φυτό του βάλσαμου είναι 5-6.
Το καλό έδαφος εξαρτάται από την περιεκτικότητα του σε ανόργανα στοιχεία, την οργανική ουσία, την περιεκτικότητα σε ασβέστιο, τη χλωρή λίπανση και την καλή στράγγιση. Μπορεί το βάλσαμο να ενταχθεί σε αμειψισπορά 2 ή 4 ετών. Στην αμειψισπορά, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φυτά που είναι ευαίσθητα στο Fusarium, την anthracnose, τηsclerotinia, το verticillium.
Το βάλσαμο δεν είναι απαιτητικό φυτό και γι αυτό γενικά τοποθετείται στο τέλος της αμειψισποράς.
Εάν το βάλσαμο καλλιεργηθεί σύμφωνα με τους κανόνες της βιολογικής γεωργίας πρέπει να σχεδιάσουμε ένα σχέδιο εναλλαγής των καλλιεργειών (αμειψισπορά).
Ανάλογα με την γονιμότητα του εδάφους πρέπει να χορηγείται μία ποσότητα καλά χωνεμένης κομπόστ ή κόπρου.
Οι ανάγκες του βάλσαμου σε θρεπτικά στοιχεία εκτιμώνται σε:
  • 6-8 kg άζωτο/ στρέμμα /έτος.
  • 4-6 kg φωσφόρο/ στρέμμα /έτος.
  • 8-10 kg κάλιο/ στρέμμα /έτος.
Κατά την πρώτη εγκατάσταση του βάλσαμου, γίνεται σπορά των σπόρων απευθείας στο έδαφος ή με φύτευση των φυταρίων που έχουν παραχθεί στο φυτώριο. Το ποσοστό του φυτρώματος των σπόρων του βάλσαμου είναι χαμηλό (15-56% στους 20-25ο C) ενώ οι σπόροι πριν από τη σπορά απαιτούν προκαταρκτικούς χειρισμούς (Iteipmai2000).
Η καλύτερη θερμοκρασία για το φύτρωμα των σπόρων είναι 16-23ο C.
Μετά την σπορά μέχρι την μεταφύτευση των φυταρίων απαιτούνται 2-3 μήνες. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του βάλσαμου είναι ότι για να φυτρώσουν οι σπόροι του έχει ανάγκη από φως. Η μέθοδος αυτή πολλαπλασιασμού του βάλσαμου είναι εύκολη, αλλά η περίοδος του φυτρώματος διαρκεί πολύ χρόνο και είναι ακανόνιστη. Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεθόδου συστήνεται η σπορά ενός μεγαλύτερου αριθμού σπόρων από τον κανονικό.
Η σπορά πρέπει να γίνεται επιφανειακά σε γραμμές πατώντας ελαφρά τους σπόρους ώστε να έρθουν σε καλή επαφή με το χώμα. Οι σπόροι απαιτούν 4 εβδομάδες για να φυτρώσουν.
Τα φυτά του βάλσαμου είναι έτοιμα να μεταφυτευτούν στον αγρό όταν έχουν μέγεθος 10cm τουλάχιστον.
Η μεταφύτευση γίνεται τους μήνες Απρίλιο- Μάιο. Απαιτείται οι αποστάσεις μεταξύ των φυτών επάνω στις γραμμές φυτεύσεως να είναι 30-45 cm και 70-75cm μεταξύ των γραμμών. Με τον τρόπο αυτό υπάρχουν περίπου 5000 φυτά ανά στρέμμα. Τα φυτά ωριμάζουν και ανθίζουν στο δεύτερο έτος.
Πρέπει να αρδεύεται το βάλσαμο πριν και μετά τη φύτευση των φυταρίων. Το βάλσαμο ανέχεται την ξηρασία από την στιγμή που έχει εγκατασταθεί. Αντίθετα, κατά την σπορά αλλά και στο πρώτο έτος της ανάπτυξης του το φυτό έχει ανάγκη από άρδευση σε κανονικές χρονικές περιόδους.
Κατά τα δύο πρώτα έτη της αναπτύξεως του το βάλσαμο, αναπτύσσεται βραδέως και μπορεί εύκολα να κατακλυσθεί από ζιζάνια. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να καταπολεμούμε τα ζιζάνια πριν αλλά και κατά την διάρκεια της καλλιέργειας.
Η χρησιμοποίηση των φυτών της χλωρής λίπανσης μειώνει τον αριθμό των ζιζανίων. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι της μηχανικής καταστροφής των ζιζανίων (σκάλισμα, βοτάνισμα, φρεζάρισμα).
Κατά την διάρκεια του τρίτου και του τέταρτου έτους της αναπτύξεως συνιστάται το βοτάνισμα και το σκάλισμα για την αντιμετώπιση των ζιζανίων. Αν και η ζιζανιοκτονία είναι μία εργασία που απαιτεί πολλά ημερομίσθια, εν τούτοις ευνοεί την συγκομιδή ώστε να επιτυγχάνεται καθαρό προϊόν υψηλής ποιότητας.
Όσον αφορά τις ασθένειες που το προσβάλουν: η ανθράκνωση οφείλεται στο μύκητα Collectorichumgloeosporioides. Η μάρανση των φυταρίων οφείλεται στοFusarium spAlternaria spPhoma spPhythium sp. Επίσης το Verticillium alboatrum προκαλεί κιτρίνισμα των φύλλων που ακολουθείται από αποξήρανση των κατώτερων φύλλων στην αρχή που επεκτείνεται προς την κορυφή.
Ο μύκητας Septoria hyperici προκαλεί γκιζο-άσπρες κηλίδες στα φύλλα. Ο μύκητας Erysiphe sp προκαλεί το ωίδιο στα φύλλα στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου.
Έχει επισημανθεί η δράση των κάτωθι εντόμων και εχθρών στις καλλιέργειες του βάλσαμου.
Η κηκκιδόμυγα (Dasyneura serotina). Η Chrysolina variansκαι η Chrysolina hyperici έχουν παρατηρηθεί στη Βόρειο δυτική Ιταλία. Η αφίδα Aphis chloris πρέπει να καταπολεμείται με τοπικές επεμβάσεις με εντομοκτόνο σαπούνι που περιέχει ένα μίγμα πυρεθρίνης και ροτενόνης. Το άκαρι Aculus hyperici καταπολεμείται με το Phytoseiuluspersimilis ή το Typhlodromus athiasae.
Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται όταν έχουν ανθήσει και η περιεκτικότητα τους σε υπερικίνη είναι στο μέγιστο βαθμό, δηλαδή μεταξύ του τέλους Μαΐου και τέλους Ιουλίου.
Συγκομίζονται οι ανθοφόρες κορυφές και τα φύλλα.Μπορούμε να έχουμε από το πρώτο έτος της εγκατάστασης μία πρώτη συγκομιδή και ίσως και μία δεύτερη εάν τα φυτά έχουν μία δεύτερη όψιμη άνθηση. Από το δεύτερο έτος έχουμε δύο συγκομιδές, η πρώτη τον Ιούλιο και η άλλη τον Αύγουστο.   Η αποξήρανση είναι το σημαντικότερο στάδιο που καθορίζει κατά πολύ μεγάλο βαθμό την ποιότητα του προϊόντος και επομένως τις δυνατότητες εμπορίας.
Μετά την συγκομιδή πρέπει να απομακρύνονται τα νεκρά τμήματα στη συνέχεια θα πρέπει να απλώνεται η παραγωγή σε ένα στρώμα. Επίσης είναι σημαντικό να μη αφήσουμε το προϊόν στον ήλιο, ώστε να διατηρηθούν οι ενεργές του ουσίες σε υψηλά ποσοστά.
Οι ανθοφόρες κορυφές και τα φύλλα του βάλσαμου πρέπει να κόβονται σε μικρότερα τεμάχια και στη συνέχεια να αποξηραίνονται, αμέσως μετά τη συγκομιδή τους σε σκοτεινό μέρος και σε μία θερμοκρασία 30-45ο C για 3-7 ημέρες.
Υγρασία ξηρού προϊόντος: 5- 8%
Για να πάρουμε ένα κιλό ξηρής μάζας πρέπει να συγκομίσουμε 2,4-3,3 kg νωπής φυτικής μάζας.
Το προϊόν που προορίζεται για την αγορά των φαρμακευτικών βοτάνων, πρέπει να συσκευάζεται σε σάκους πολυαιθυλενίου που είναι κατάλληλοι για την συσκευασία τροφίμων. Σφραγίζονται ερμητικά για την αποφυγή μολύνσεων.
Η χημική σύνθεση
  • Αιθέριο έλαιο: Το αιθέριο έλαιο του βάλσαμου περιέχει περίπου 40 διαφορετικά συστατικά . Το φυτό του βάλσαμου περιέχει 0,6-3 millilitre αιθέριου ελαίου ανά κιλό φυτικής μάζας.
  • Τα κυριότερα συστατικά του αιθέριου ελαίου είναι:
  • Υδρογονάνθρακες όπως είναι το 2-μεθυλοκτάνιο και οι ν-νονάνες.
  • Οι αλλειφατικές αλκοόλες
  • Τα μονοτερπένια όπως είναι το α-πινένιο, το β-πινένιο, η πυρσένη και η λιμονίνη.
  • Το αιθέριο έλαιο περιέχει επίσης τριτερπένιακαι στερόλες).
  • Είναι πλούσιο σε πινένιο, μία ουσία που του δίνει επουλωτικές ιδιότητες. Το βάλσαμο έχει το αιθέριο έλαιο στα φύλλα τους βλαστούς, τις ρίζες τα άνθη.
  • Η περιεκτικότητα του φυτού σε αιθέριο έλαιο ποικίλει ανάλογα με την περίοδο ανθήσεως. Τα φυτικά μέρη που έχουν πρόσφατα συγκομισθεί περιέχουν:
  • 0,06% αιθέριο έλαιο πριν την άνθηση
  • 0,12% αιθέριο έλαιο στην αρχή της άνθησης
  • 0,11% αιθέριο έλαιο στα τέλη της ανθήσεως.
  • 0,08% αιθέριο έλαιο στην αρχή της καρπόδεσης
  • Η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο ποικίλει ανάλογα από ποιο τμήμα του φυτού προέρχεται. Στα νωπά φύλλα περιέχεται σε ποσοστό 0,1% , και 0,22% στους καρπούς.
                                                                                     http://www.symagro.com/

Να μην ξεχνάμε ότι τα βότανα που φυτρώνουν στα περιβόλια μας  θέλουν την Αγάπη και την Πίστη μας προς αυτά  γιαυτό λοιπόν .."Βάλσαμο απ τον τόπο σου και ας είναι το Καλύτερο 👌!"